Wie betaalt de prijs? – Een hersenaandoening en het gezin

Casus
Binnen een gezin krijgt één van de ouders te maken met een hersenaandoening. Onderzoeken, ziekenhuisbezoeken, onzekerheid en lichamelijke klachten gaan steeds meer deel uitmaken van het dagelijks leven.
De aandacht verschuift langzaam.
De ouder probeert zo goed mogelijk te blijven functioneren. Het gezin probeert het gewone leven vast te houden. Toch nemen spanning, vermoeidheid en zorgen steeds verder toe.
Kinderen merken vaak meer dan volwassenen denken.
Zij zien dat een ouder verandert. Zij voelen de spanning in huis. Zij merken dat gesprekken anders verlopen en dat er minder energie beschikbaar is.
Na verloop van tijd komt het gezin onder druk te staan. Iedereen probeert zich aan te passen, maar niemand lijkt nog dezelfde draagkracht te hebben als voorheen.

Kritische vraag
Wanneer een ziekte het hele gezin raakt, wordt er dan voldoende gekeken naar de gevolgen voor alle gezinsleden, of gaat alle aandacht vooral uit naar degene die ziek is?

Gewetensvraag
Wie betaalt uiteindelijk de hoogste prijs wanneer een gezin steeds verder uit balans raakt: degene die ziek is, of de kinderen die hun vertrouwde en veilige basis langzaam zien veranderen?

Zelfreflectievraag
Als een ziekte het gedrag, de communicatie en de onderlinge verhoudingen binnen een gezin beïnvloedt, durven we dan alle mogelijke gevolgen onder ogen te zien, ook wanneer die vragen moeilijk of confronterend zijn?