Wie betaalt de prijs? – Narcistisch gezin

Casus
Binnen een gezin draait veel aandacht om de behoeften, gevoelens en verwachtingen van één van de ouders. Kritiek wordt slecht verdragen en meningsverschillen leiden regelmatig tot discussies, verwijten of afstand.
Een kind probeert de sfeer in huis zo rustig mogelijk te houden. Het leert om conflicten te vermijden, zich aan te passen en rekening te houden met de emoties van anderen.
Wanneer het kind aangeeft dat het ergens moeite mee heeft, verschuift het gesprek vaak. Het gaat niet meer over de gevoelens van het kind, maar over de teleurstelling, frustratie of boosheid van de ouder.
Na verloop van tijd leert het kind dat het veiliger is om gevoelens voor zichzelf te houden.
Het gezin lijkt naar de buitenwereld goed te functioneren, maar achter de voordeur ontstaat een ander patroon. Het kind past zich steeds verder aan, terwijl de eigen behoeften steeds minder ruimte krijgen.

Kritische vraag
Wanneer één persoon binnen een gezin voortdurend centraal staat, hoeveel ruimte blijft er dan over voor de behoeften van anderen?

Gewetensvraag
Wie betaalt uiteindelijk de prijs wanneer een kind leert dat het verantwoordelijk is voor de emoties, verwachtingen of het welzijn van een ouder?

Zelfreflectievraag
Als een kind vooral leert zich aan te passen om conflicten te voorkomen, welke invloed heeft dat dan op het vertrouwen, de eigenwaarde en toekomstige relaties van dat kind?