Wat zie je liever niet? – Ziekte, grenzen en verwachtingen

Wat speelt er nog meer? – Ziekte, grenzen en verwachtingen

Casus
Een oudere man heeft prostaatkanker. Hij heeft weinig uithoudingsvermogen en lopen kost veel energie. Toch gaat het naar omstandigheden redelijk.
Hij vertelt regelmatig dat hij graag een dagje weg wil met zijn kinderen en kleinkinderen. Er worden plannen gemaakt en iedereen kijkt uit naar een gezellige dag.
Maar telkens gebeurt hetzelfde.
Kort voordat het uitstapje plaatsvindt, wordt het afgezegd. De reden is meestal dat het lichamelijk toch niet haalbaar is.
De familie probeert mee te denken. Er wordt voorgesteld om gebruik te maken van een rolstoel of een scootmobiel. Niet voor de hele dag, maar alleen voor de momenten waarop het te zwaar wordt.

Dat voorstel wordt afgewezen.
De teleurstelling binnen de familie groeit. Niet omdat de ziekte wordt onderschat, maar omdat er mogelijkheden lijken te zijn die niet worden benut.
Daardoor ontstaat een moeilijke vraag.

Ligt het probleem alleen bij de lichamelijke beperking, of spelen er ook andere factoren mee, zoals trots, schaamte, verlies van zelfstandigheid of moeite met het accepteren van hulp?

Gewetensvraag
Hoe vaak verwachten we van familieleden dat zij zich blijven aanpassen aan een situatie, terwijl we zelf niet bereid zijn om gebruik te maken van de ondersteuning die beschikbaar is?

Zelfreflectievraag
Als hulpmiddelen de mogelijkheid bieden om waardevolle momenten met kinderen en kleinkinderen te behouden, wat weegt dan uiteindelijk het zwaarst: het ongemak van het accepteren van hulp of het risico dat kostbare tijd samen verloren gaat?