Wanneer wordt vasthouden starheid? – Tussen eerlijkheid en zelfbescherming

Casus
Na een ingrijpende gebeurtenis merkt iemand dat bepaalde keuzes veel pijn hebben veroorzaakt. Familieleden, vrienden of een partner blijven met vragen zitten.
In plaats van openheid te geven, wordt een andere weg gekozen. Er worden verklaringen gegeven die minder pijnlijk zijn en moeilijke onderwerpen worden vermeden.
In de loop van de tijd wordt het steeds lastiger om op eerdere uitspraken terug te komen. Er ontstaat angst voor de gevolgen van volledige eerlijkheid.
Wat zullen anderen denken?
Hoe zal de omgeving reageren?
Zal het vertrouwen nog hersteld kunnen worden?
Daardoor wordt het oorspronkelijke verhaal steeds vaker herhaald, ook wanneer nieuwe informatie of vragen aanleiding geven om dat verhaal opnieuw te bekijken.
Niet omdat de situatie verandert, maar omdat terugkomen op eerdere uitspraken steeds moeilijker wordt.

Kritische vraag
Wanneer wordt een verklaring een verdedigingsmechanisme en wanneer verandert het vasthouden aan dat mechanisme in starheid?

Gewetensvraag
Als het beschermen van je eigen imago belangrijker wordt dan openheid tegenover mensen die door jouw keuzes zijn geraakt, wie draag je dan werkelijk in bescherming?

Zelfreflectievraag
Stel dat volledige eerlijkheid zou leiden tot teleurstelling, kritiek of gezichtsverlies. Zou dat voldoende reden zijn om belangrijke informatie achter te houden, ook als anderen daardoor blijven zoeken naar antwoorden?