Luister je echt?

Casus
Tijdens een moeilijke periode binnen het gezin krijgt een kind het gevoel dat er iemand anders in beeld is. Op vragen hierover krijgt het steeds hetzelfde antwoord: er is niemand anders.
Pas nadat de scheiding is afgerond, hoort het kind dat er wel een nieuwe partner is.
Het kind reageert verdrietig en afwijzend. Het wil geen contact en heeft moeite met de nieuwe situatie. 

In de periode die volgt, ontstaan nachtmerries, lichamelijke klachten en emotionele problemen. Het kind komt terecht bij een therapeut.
De klachten verdwijnen niet na enkele dagen of weken, maar blijven jarenlang aanwezig.
Ondertussen krijgt het kind regelmatig te horen dat het de nieuwe situatie moet accepteren. Er worden voorstellen gedaan om samen iets leuks te ondernemen met de nieuwe partner. 

Wanneer het kind aangeeft dit niet te willen, krijgt het te horen dat de keuze van de ouder gerespecteerd moet worden en dat dit nu eenmaal bij een scheiding hoort.
Na verloop van tijd leert het kind dat verdere vragen weinig veranderen. Het houdt gevoelens vaker voor zich, omdat het bang is voor een boze reactie of het gevoel heeft dat er toch niet wordt geluisterd.
Steeds vaker zoekt het kind veiligheid, rust en bevestiging bij de andere ouder.

Zelfreflectievraag
Wanneer een kind gedurende langere tijd blijft aangeven dat het zich niet veilig, gehoord of begrepen voelt, waar luister je dan eigenlijk naar: naar de woorden van het kind of naar de overtuiging dat het uiteindelijk wel zal wennen?

Gewetensvraag
Als een kind leert dat het beter kan zwijgen omdat vragen stellen niets verandert, welke boodschap geef je dan mee over vertrouwen, veiligheid en de waarde van zijn of haar gevoelens?